Gubitak jednog ili više zuba je nešto što pre ili kasnije zadesi većinu pacijenata. I gubitak jednog zuba, čak iako zub nije u estetskoj zoni, dovodi do mnogih problema kao što su resorpcija alveolarne kosti, naginjanje susednih zuba u prazan prostor i nepravilan zagrižaj usled promene položaja preostalih zuba. Gubitak više zuba, pored estetskih, sa sobom nosi čitav niz funkcionalnih problema kao što su otežano žvakanje hrane, gutanje, govor i bolovi u viličnom zglobu. Narušen izgled i simetrija lica i neprivlačan osmeh čine pacijente nezadovoljne sobom, smanjuju njihovo samopouzdanje, što sve skupa utiče na kvalitet života. Stoga izgubljeni zubi obavezno mogaju biti nadoknađeni. To se može uraditi krunicama odnosno mostovima ili protezama.
Predstavljaju fiksne protetske nadoknade koje se trajno cementiraju na prethodno pripremljene preostale zube pacijenta. Izrađuju se od keramike, na metalnoj osnovi – metalokeramičke, ili na osnovi od keramike (najčešće cirkonijum dioksidne) – bezmetalne.
Za razliku od mostova, proteze su mobilne zubne nadoknade što znači da ih pacijent sam stavlja i vadi iz usta. Izrađuju se u slučaju gubitka svih zuba kao i u slučaju kada broj ili raspored preostalih zuba pacijenta ne omogućava izradu fiksnog protetskog rada. Proteze mogu biti napravljene od akrilata – klasične, ili od kombinacije akrilata i metala – skeletirane.
